نيز مانعى ندارد ، قول ديگرى ميگويد عقد آنها جايز نيست ولى بعنوان كنيز ميتوان خريد ( البته در صورت جور شدن شرائط كنيزى ) ، و بيشتر از فقهاء متأخرين معتقدند ازدواج موقت با زن يهودى و مسيحى يا خريدن آنها بعنوان كنيز مانعى ندارد ، ولى ازدواج دائم جايز نيست و عده‌اى گويند ازدواج با آنها چه دائم باشد و چه موقت در حال اختيار حرام و در حال اضطرار جايز است ، و نزديكى با كنيزان نيز بلا مانع است ، و مرحوم صدوق ميفرمايد ازدواج با آنها بهر گونه‌اى جايز است ، و در زن مجوسى نيز از نظر روايات و اقوال فقهاء اختلافست ، ولى آنچه نزديك بواقع است اينست كه اگر كنيز باشد نزديكى با آن جايز است ، و احتياط در آنست كه كه با غير كنيز ازدواج نكند البته اگر زن و مردى از اهل كتاب با هم ازدواج كنند ، بعد مرد مسلمان شود ازدواج آنها به حال خود باقيست اگر چه هنوز دخول نكرده باشد . و امّا ازدواج با مسلمان غير شيعه ، مشهور بين فقهاء آنست كه در طرف زوج ايمان شرط است نه زوجه ، ( يعنى دختر دادن بمرد مسلمان غير شيعه جايز نيست ولى مرد شيعه دختر مسلمان غير شيعه را ميتواند بگيرد ) و عدّه‌اى گويند در هيچ طرف ايمان شرط نيست ، فقط به صرف اينكه طرفين مسلمان باشند صحيح است ، و اين نظر در زمان صلح و سازش خالى از قوّت نيست ، امّا ازدواج با دشمن اهل بيت ، زن باشد يا مرد ، جايز نيست . سپس بعد از بيان فوائد و نتيجه اسلام ، فائده ايمان را بيان ميفرمايد كه پاداش اعمال در آخرت مشروط بايمانست ، بنا بر اين كسى كه شيعه اثنى عشرى نباشد و باور قلبى نداشته باشد در سراى ديگر پاداش عمل نگيرد ، بلكه در آتش جاويد است چنانچه قبلا گفتيم و بعد نيز به يارى خدا خواهيم گفت . 4 - علىّ از . . . از محمّد روايت كند كه حضرت باقر يا حضرت صادق عليه السّلام فرمود ايمان ، اقرار است و عمل ، ولى اسلام اقرار است بدون عمل « 1 » .

--> ( 1 ) كافى ج 2 ص 24 .